Geboren op 10 februari 1910 in Leffe, nabij Dinant, trad Georges Pire in 1928 in bij de dominicanen in het klooster van La Sarte (Huy). Daar legde hij zijn eenvoudige professie af in 1929 en zijn plechtige professie in 1932, onder de naam Henri-Dominique Pire. Hij werd naar het Angelicum (de dominicaanse universiteit in Rome) gestuurd, waar hij in 1934 tot priester werd gewijd en twee jaar later de graad van doctor in de theologie behaalde. Hij overleed aan de gevolgen van een operatie op 30 januari 1969 in Herent (Leuven).
Vanuit het klooster van La Sarte richtte hij in 1938 de 'Service d’Entraide familiale' op om de meest behoeftigen in de regio te ondersteunen, evenals de 'Stations de Plein Air de Huy', die activiteiten voor kinderen aanboden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij aalmoezenier in het verzet en nam hij deel aan de evacuatie van geallieerde piloten.