Article header background
Terug naar overzicht
Jan Degraeuwe
image

Heilige Drie-Eenheid

We zijn aangekomen op een hoogvlakte. Het woord Drie-eenheid klinkt moeilijk, de lucht op de hoogvlakte is ijl.

De liturgie heeft ons door twee intensieve periodes geleid: de veertigdagentijd met het Paastriduüm als hoogtepunt gevolgd door de Paastijd die we afsloten met Hemelvaart en Pinksteren. Op deze zondag na Pinksteren vieren we de Heilige Drie-eenheid. We zijn aangekomen op een hoogvlakte. Het woord Drie-eenheid klinkt moeilijk, de lucht op de hoogvlakte is ijl.

Op de Thomas website van de KU Leuven spreken jonge mensen uit wat voor hen Drie-eenheid betekent:

“De Vader is voor mij aan de ene kant de verre, zelfs wat strenge God, maar aan de andere kant ook iemand die echt 'vader' is. Het is ook de Vader van het Onze Vader en het is aan de Vader dat ik me probeer over te geven als ik bid: uw wil geschiede.

Bij de Zoon denk ik vooral aan 'de mens zoals wij'. Hij is het die meegemaakt heeft wat wij meegemaakt hebben en die naast ons staat. Het is de God aan wie je een geheim vertelt, maar het is ook degene die je troost en zegt: 'steun maar op mij'. De Zoon is voor mij God als tochtgenoot en vriend. Tochtgenoot op weg naar de Vader…

De Geest is de meest raadselachtige van de drie vind ik, maar misschien ook wel de 'sterkste' of de meest 'voelbare'. De Geest waait waar Hij wil. De Geest brengt mensen aan het lachen, zingen, bidden, danken, loven. De Geest kan kracht geven, kan je vooruit drijven en helpen. Het is de Geest die zich aan ons laat voelen, het is Gods Geest die op aarde de mensen begeestert.”

image

© Lawrence Lew, OP

Dichters kunnen ons ook helpen om de Drie-eenheid te verbinden met ons leven.

In de eerste twee strofen van het gedicht “Triniteit” typeert Gerrit Achterberg in telkens twee verzen de Vader, de Zoon en de Geest.

Triniteit

God scherpt Zijn wet op deze steen,
die mijn bestaan geworden is.
Maar Jezus Christus geeft ons vis
en wijn tot Zijn gedachtenis.

Heeft Een van Beiden zich vergist?
Wij zijn een duister fenomeen,
zolang niet in ons leven rijst
het licht van den Heiligen Geest.

image

© Lawrence Lew, OP

Vandaag horen we in de eerste lezing uit het boek Exodus hoe Mozes voor de tweede keer met stenen platen de berg opging. Op deze platen beitelde hij de richtlijnen voor het leven. Achterberg schrijft: “God scherpt Zijn wet op deze steen”. Het werkwoord scherpen roept inscherpen en inprenten op zoals we het lezen in het boek Deuteronomium: “Luister, Israël: de HEER, onze God, de HEER is de enige! Heb de HEER, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw kracht. Houd de geboden die ik u vandaag opleg steeds in gedachten. Prent ze uw kinderen in en spreek er steeds over, thuis en onderweg, als u naar bed gaat en als u opstaat. Draag ze als een teken om uw arm en als een band op uw voorhoofd.” (6:4-8)

Hierbij aansluitend zegt de dichter dat deze wet de grond van zijn bestaan geworden is. Het woord van de Vader heeft het leven van de dichter vorm gegeven. In de twee volgende verzen evoceert hij de Zoon. Het woordje ‘maar’ creëert een spanning tussen Vader en Zoon. De wet is pijnlijk voor Achterberg die gebukt gaat onder een zware schuld. Jezus brengt verzachting. Jezus stuurde de mensen die naar hem waren komen luisteren niet zonder eten naar huis, maar liet broden en vissen uitdelen. Jezus vierde met zijn leerlingen het Paasfeest. Na zijn dood at Jezus vis met de mannen die hij enkele jaren voordien geroepen had. Op zijn eigenzinnige manier beschrijft Achterberg het verschil tussen Vader en Zoon: “Heeft Een van Beiden zich vergist?” Onze beperktheid, onze duisterheid heeft het moeilijk met dit verschil, maar Jezus beloofde ons een helper. Als voorbereiding op Pinksteren vroegen we in het Veni Creator om ondersteuning: “Verlicht ons duistere verstand, geef dat ons hart van liefde brandt, en dat ons zwakke lichaam leeft vanuit de kracht die Gij het geeft”.

Met ons verstand zien we de noden en zoeken we naar oplossingen. Met een gezond lichaam kunnen we de problemen aanpakken, maar ons hart moet ons aanvuren om te beginnen en om vol te houden.

Verstand, lichaam en hart zijn drie componenten van ons in-de-wereld-zijn.

Zonder theologische pretentie kunnen we ons in de samenwerking van verstand, lichaam en hart verbonden voelen met Vader, Zoon en Geest.

Bronnen:
https://www.kuleuven.be/thomas/page/trinitair-geloof/
https://www.dbnl.org/tekst/_spe011198301_01/_spe011198301_01_0036.php

image

Trinity Dome, Basiliek van het Nationaal Heiligdom van de Onbevlekte Ontvangenis, Washington DC (USA) © Lawrence Lew, OP