Hoe houden mensen stand wanneer alles tegenzit?
Wie zal hen nieuwe hoop geven? Er is veel onzekerheid. Wat zich op het wereldvlak afspeelt, straalt ook af op ons eigen leven. Ons vertrouwen staat onder druk.
De geschiedenis van de Jezusbeweging staat van meet af aan onder een gelijkaardige druk. Christenen worden vervolgd, gevangen genomen en zelfs ter dood gebracht omwille van hun geloof. De Pax Romana kan alleen overeind blijven door een niets ontziende terreur. Een kruisiging minder of meer: het zal de machthebbers een zorg zijn. Wat is een mensenleven immers waard?! Het is vandaag niet anders. Het grijpt ons bij de keel getuige te zijn van zoveel onmenselijkheid in talloze oorlogsgebieden.
De storm op het meer houdt ons een spiegel voor.
De vissers in de boot houden hun hart vast. Hun meester heeft hen in de steek gelaten. Althans, het heeft er alle schijn van. En zij, ze zijn compleet het noorden kwijt. Wie weet nog raad? Het bootje lijkt onherroepelijk ten onder te gaan.
En dan: de schreeuw van wanhoop van de leerlingen. Het spook dat op hen afkomt moet wel het begin zijn van de totale catastrofe. Het einde van de wereld staat op het spel. Het is de antichrist die op hen afkomt. Alles zal vernietigd worden. Het is wel vaker de angstkreet geweest van de geschiedenis. De duivel staat op het punt om toe te slaan. Ook vandaag doen dergelijke ideeën de ronde.
Er is geen mirakeloplossing die deze sfeer in een handomdraai kan keren. Er is wél een stem die appelleert aan het vertrouwen van de leerlingen. Laat je niet intimideren door alle negatieve geluiden die in onze wereld circuleren.
In vertrouwen ligt de toekomst. Het is een risico want de stem die zegt: “Vrees niet” komt niet van een of andere grootmacht.
Het is integendeel de bescheiden maar hardnekkige stem van het vertrouwen dat zich de mond niet laat snoeren. Er is hoop. Er is toekomst. De boot zal niet ten onder gaan. Het vertrouwen mag dan nog voortdurend aangevochten worden door negatieve krachten.
