Ter herinnering aan zuster Amata Lansman (1927-2026)

Zuster Amata kwam op 30 juli 1927 ter wereld in Zutphen. Op 26 april 1959 deed ze haar professie bij de dominicanessen van het Sint Catharina apostolaat, de congregatie waar ze later ook algemeen overste van zou worden.

De congregatie houdt met haar overlijden op te bestaan. Daarmee komt een einde aan een rijke geschiedenis van de congregatie, die teruggaat op het jaar 1923. Moeder Dominica Trooster richtte de congregatie toen op in Zwolle, samen met pater Jos van Wely OP. De dominicanessen waren actief in het maatschappelijk werk en werkten onder meer in Wageningen, Enschede, Dordrecht, Haarlem, Rotterdam en Maastricht.

Zuster Amata zette zich haar hele leven in voor mensen die het minder hadden. "Jarenlang heeft zij zich met warme belangstelling ingezet voor allen om haar heen, vooral die behoeftig waren. Zij was een zeer geliefd en aimabel mens met een enorme kracht en levenslust," schreef de familie Lansman in het overlijdensbericht.

"Zuster Amata was een geliefd en gewaardeerd lid van het Dominicaans Besturen Beraad (DBB)," zegt lekendominicaan Jan van Hooydonk. "Met haar verhalen verspreidde ze vrolijkheid om zich heen. Die verhalen boden ook een inkijkje in haar krachtige persoonlijkheid. Ze mocht graag vertellen hoe zij krachtdadig was opgekomen voor haar cliënten uit het maatschappelijk werk en daarmee voor die cliënten een verbetering van hun situatie had bereikt."

'Ik heb nog wel een ouwe sok waar wat inzit'

Daarnaast was ze bijzonder genereus als het aankwam op het verlenen van financiële steun aan dominicaanse projecten en mensen in nood. Haar gevleugelde woorden waren dan: "Ik heb nog wel een ouwe sok waar wat inzit."

Zuster Amata was ook een liefhebber van schilderen. Zozeer zelfs, dat ze in 2013 meedeed met een lezersactie van Tubantia. De krant riep op om een bord voor toenmalig koningin Beatrix te maken. In een interview met Tubantiagaf zuster Amata, die de oorlog meemaakte en de zware wederopbouwperiode, een klein, maar krachtig inkijkje in haar rijke leven: "De ellende die ik heb meegemaakt is natuurlijk van een heel andere orde. Maar de diepmenselijke drama's die ik tijdens mijn werk tegenkwam hebben er wel toe geleid dat ik ben gaan schilderen. Ik had een uitlaatklep nodig. Schilderen zorgde voor evenwicht in mijn leven. Daarmee kon ik een andere wereld creëren. Een gelukkige wereld met humor en kleur."

De uitvaart was woensdag 11 maart in de Sint Jozefkerk te Enschede. Aansluitend is zuster Amata naar haar laatste rustplaats gebracht op de Westerbegraafplaats, ook in Enschede.