Titel van de studiedag, waaraan ruim zestig Nederlandse broeders, monialen, zusters en lekendominicanen deelnamen, was: ‘Mogen allen één zijn. Vrijheid in verbondenheid’.
‘Eenheid gaat niet buiten onze ziel om’
De deur achter je sluiten, geen lawaai maken als je ’s avonds laat thuiskomt van een ‘ongetwijfeld belangrijke evangelisatietocht of gewoon van het drinken van een pintje’. Zulke alledaagse voorbeelden maken ons duidelijk dat dominicanen niet al te zweverig doen over eenheid. “Eenheid begint met praktische naastenliefde, gewoonlijk niet met theologie”, aldus de Vlaamse dominicaan, theoloog en psychotherapeut Patrick Lens, afgelopen zaterdag in Huissen, tijdens de jaarlijkse studiedag van het Dominicaans Besturen Beraad.
Sfeerbeeld van de dominicaanse studiedag in Huissen. Foto: Yvon Westhuis.
Patrick Lens OP
“Dat er conflicten zijn, is niet erg. Erger zijn de conflicten die nooit werkelijk worden aangegaan.”
'Eenheid zal niet ons eigen werk alleen zijn'
Eenheid mag dan volgens Patrick Lens een zaak zijn van praktische inzet, er komt bij de dominicanen – en dus ook bij hem – toch nog (heel) wat theologie aan te pas. Niet zonder reden natuurlijk, want de inzet voor goed samenleven wortelt in een gelovige diepte.
“Waarom zijn jullie samengekomen in het klooster, als dat niet is om te leven in eenheid, om één van hart en ziel te zijn in God?”, zo schreef reeds de heilige Augustinus in zijn Regel die ook door de dominicanen als fundament van hun kloosterleven wordt beschouwd. Het hart is de plaats van onze emoties en beslissingen, zo legde broeder Patrick uit. En de ziel? “Je zou de ziel kunnen zien als de onpeilbare diepte van het mens-zijn, de plaats waar we onszelf zijn zoals we onszelf niet hebben ontworpen, de plaats waar wij door God gekend en bemind zijn. Eenheid gaat daarom niet buiten onze ziel om. Eenheid zal niet ons eigen werk alleen zijn.”
Vreugde
“Aan de basis van onze roeping, van onze gemeenschappelijkheid, ligt vreugde. Met de woorden van Augustinus: vreugde als ‘objectieve staat van ons leven’. Vreugde want ‘de Heer is nabij’, ik leef in Gods ruimte.” Dat is voor Patrick Lens geen abstracte overtuiging, maar geleefde werkelijkheid. “Het bestaat werkelijk: dominicaanse broederlijkheid!”, zo getuigde hij enthousiast. En de deelnemers aan de studiedag bleken later op de dag, tijdens hun groepsgesprekken, het hartgrondig met hem eens te zijn: dominicaanse broederlijkheid en zusterlijkheid bestaan werkelijk!
Patrick Lens OP. Foto: Yvon Westhuis.
Foto: Yvon Westhuis.
Conflicten
Dat neemt niet weg: conflicten bestaan natuurlijk ook. Patrick Lens, dominicaan en psychotherapeut, heeft in het klooster geleerd om ruzie te maken: “Dat er conflicten zijn, is niet erg. Erger zijn de conflicten die nooit werkelijk worden aangegaan. Conflicten zijn niet het probleem maar het ontbreken van verbinding in het conflict is het probleem. In een wereld die verscheurd dreigt te worden door ideologie en post-ideologie, waarin men heel sterk nadenkt over identiteit of daar juist tegenin gaat, waarin ieder zoekt naar zijn of haar eigenheid, is het nadenken over verbinding en verbondenheid heel belangrijk. Ook in de huidige geopolitieke situatie: het lijkt wel alsof men overal in de wereld plots naar conflict zoekt …”
'Mogen allen één zijn'
Als het al een toeval was, dan was het een gelukkig, ja zelfs gelovig toeval: deze dag van studie en ontmoeting in het teken van ‘eenheid en verscheidenheid’ vond plaats aan de vooravond van de zondag van de heilige Drie-eenheid.
De deelnemers aan deze dag sloten hun samenkomst dan ook biddend af met het zingen van de vespers van dit feest, met daarin de bede: ‘Mogen allen één zijn’.
Foto: Yvon Westhuis.