Sint-Niklaas in het Waasland, 12 juni 1942. Midden in de Tweede Wereldoorlog maar – Godzijdank – ver van het strijdgewoel, zag Marc Christiaens het levenslicht. Hij was het eerste kind van Albert Christiaens en Marie-José Pauwels. Na hem volgden nog een zus, Danie, en een broer, Raf, die op 6 mei ll. plots overleed. Van 1954 tot 1960 doorliep Marc de klassieke humaniora aan het Sint-Jozef Kleinseminarie in zijn geboortestad. Nadien ving hij een studie wiskunde aan, die hem voor het eerst aan de universiteit van Leuven bracht.
Dominicaan Marc Christiaens (1942-2026) overleden
Marc Christiaens, dominicaan en jarenlang pastoor in Schilde-Bergen, is op 9 juni overleden in het ziekenhuis van Malle. Hij werd 83 jaar. Zijn medebroeder Anton Milh schreef een in memoriam.
Marc Christiaens OP (1942-2026)
Anton Milh OP
“De dominicanen verliezen een medebroeder met een singulier karakter maar zeker ook een authentieke apostolische bewogenheid.”
Marc Christiaens in zijn jonge jaren (archieffoto).
Uit de jeugdbeweging kende Marc een iets oudere jongen die was ingetreden bij de dominicanen. Dit was een nogal vrijgevochten type, en – zo dacht Marc – ‘als die zijn draai kan vinden in het klooster, dan ik ook’. Samen met acht anderen werd hij op 8 september 1963 ingekleed in het klooster van Gent. De turbulentie in het religieuze leven aan het einde van de jaren 1960 en het begin van de jaren 1970, maakte dat van dit noviciaat naast Marc slechts twee anderen in de orde bleven: Johan (Jan) Vandenberghe († 2016) en Raymond Van Wassenhove.
Op 9 september 1964 legde Marc zijn eerste professie af, en dag op dag vier jaar later zijn plechtige geloften. Aangezien zijn koersgenoot Johan Vandenberghe uit Oostende afkomstig was, werd de priesterwijding daar gevierd: op 15 juli 1970 werden Johan en Marc er samen met Herman Van Tulder en Marcel Devriendt (verl., † 2015) in de kloosterkerk gewijd door Mgr. Louis Van Steene, eertijds missiebisschop van Bukavu.
Enorme werkkracht
Marc was een studax. In Leuven studeerde hij zowel theologie als seksuologische wetenschappen. Deze laatste studie bekroonde hij in 1978 met een doctoraat. Het indrukwekkende aantal artikelen dat hij over de jaren heen publiceerde, getuigt van zijn enorme werkkracht. Hij hielp ook mee bij de redactie van periodieken als Kultuurleven (1972-1974), Actualiteiten: relatie en seksualiteit (1977-1990), Leuvense cahiers voor seksuologie (1978-1985), Tijdschrift voor seksuologie (1982-1985) en Tijdschrift voor geneeskunde en ethiek (1994-2002). Van 1994 tot 1998 was hij ook redacteur van Corde Uno, het interne communicatieblad van de Vlaamse dominicanen. Tevens diende hij de provincie door van 1994 tot 1998 op te treden als regens van de studies en als promotor van de permanente vorming.
Reeds toen hij nog aan zijn doctoraat werkte aan de KU Leuven, gaf Marc colleges in de seksuologische wetenschappen. In het academiejaar 1979-1980 kreeg hij de kans om zijn carrière verder te zetten aan de toenmalige KU Nijmegen. Hij was er verbonden aan de Faculteit Geneeskunde en Tandheelkunde, eerst als docent en van 1984 tot 1994 als hoofddocent medische ethiek.
In deze jaren was hij geassigneerd in het Albertinum, eerst inwonend, vanaf 1985 als extra conventum.
Marc Christiaens in zijn jonge jaren (archieffoto).
Marc Christiaens OP (onderste rij, midden) samen met medebroeders op het feest van St. Dominicus 2025.
Nieuwe fase
In 1992 brak er een nieuwe fase in Marcs leven aan. Hij kwam terug naar België en werd toegewezen aan de dominicaanse parochie van Schilde-Bergen, destijds een filiaalhuis van het klooster van Antwerpen. In de zomer van 1991 was pater-pastoor Patrick Swinnen er plots overleden. De Vlaamse provincie besloot daarop om de pastorale zorg over de parochie toe te vertrouwen aan enkele confraters met een in solidum-benoeming. Toen van deze équipe Herman Van Tulder naar Het Zoute werd geassigneerd en Piet Mertens begin 1996 overleed, viel de pastorale verantwoordelijkheid grotendeels op Marcs schouders, wiens werkkracht andermaal van pas kwam. In Schilde werd hij gewaardeerd als pastor en als predikant, zette zich in voor liturgievernieuwing en moedigde leken aan om engagement op te nemen. In 2022, toen Marc tachtig jaar werd, besloot het bisdom in overleg met de orde om geen nieuwe pastoor te benoemen en de parochie te sluiten. Dit heeft Marc gegriefd. Maar waar zijn vurige temperament en rebelse geest hem vroeger gaande zouden hebben gehouden, moest hij nu toegeven dat zijn fysieke krachten waren afgenomen.
Uiteindelijk betrok Marc een serviceflat van het WZC Sint-Lodewijk in 's-Gravenwezel. Het typeert hem dat hij zich er meteen inschakelde in de pastorale zorg. Hij was blij wanneer hij nog eens kon aansluiten bij een viering met zijn medebroeders, bij een verjaardag, een jubileum of op het feest van Sint Dominicus. Eind mei werd hij getroffen door een zware beroerte en opgenomen in AZ Voorkempen te Malle, waar hij op dinsdag 9 juni overleed. Al die tijd is hij in het bijzonder nabij geweest door mevr. Gerda Huys, zijn trouwe medewerkster en steun en toeverlaat.
Met het heengaan van pater Marc verliezen de dominicanen in België en Nederland een medebroeder met een singulier karakter, maar zeker ook een authentieke apostolische bewogenheid. Moge hij nu rusten in de vrede van de Heer.
De uitvaartliturgie vindt plaats op maandag 15 juni om 10.30 uur in de Sint-Guibertuskerk te Schilde. Nadien wordt Marc begraven op de concessie van de paters dominicanen te Borsbeek.