'Struikelsteen' voor lekendominicanes Lisamaria Meirowsky

Protest en wraak

Lisamaria Meirowsky, die in 1938 als vluchteling in Utrecht belandde, verblijft sinds het najaar 1940 in abdij Koningsoord. Eind juli 1942 laten de Nederlandse bisschoppen tijdens de Mis een brief voorlezen waarin zij protest aantekenen tegen de vervolging van de Joden door de Duitse bezetter. Op zondag 2 augustus worden bij wijze van wraak honderden katholieken van Joodse komaf door de bezetter opgepakt. Dat lot treft ook de zussen Lina en Dora Löb, beiden trappistin, en hun huisgenote Lisamaria Meirowsky. Via kamp Amersfoort en Westerbork worden zij op transport gesteld naar Auschwitz, waar zij kort na aankomst zullen worden vermoord. “Gearresteerd om hun katholiek-zijn, vermoord om hun Jood zijn”, zo duidt Arnoud-Jan Bijsterveld van de Werkgroep Struikelstenen Tilburg de historische context.

Met moed, vertrouwen en vreugde

Lekendominicaan Dorry de Beijer schetst tijdens de herdenking in Berkel-Enschot het levensverhaal van haar medezuster Lisamaria Meirowsky (zie ook www.dominicanen.org/nl/collecties/kopstukken-artikelen/lisamaria-meirowsky). Zij citeert uit de brief die Lisamaria, op 6 augustus, de dag voor haar transport, schrijft aan de dominicaan Mattias Frehe, haar geestelijk raadsman in Utrecht.

”Ik weet, goede Pater, dat u in alles en met ons allen meeleeft. (…) Juist daarom wil ik u een laatste groet zenden en zeggen dat ik vol vertrouwen ben en geheel overgegeven aan Gods H. Wil. Meer nog: ik beschouw het als een genade en een uitverkiezing onder deze omstandigheden weg te moeten. (...) Ik ga met moed, vertrouwen en vreugde - zo ook de zusters die met mij zijn - wij mogen getuigenis afleggen voor Jezus en met onze bisschoppen voor de Waarheid. (...) Voor het geval ik het niet overleef, wilt u wel de goedheid hebben mijn geliefde ouders en broers te schrijven en te zeggen dat het offer van mijn leven voor hen was.”