Het is nogal een inzicht, de wijsheid gaat zélf rond en zoekt naar wie haar waardig zijn.
We gaan er dus helemaal niet over! Wat heeft het dan voor zin om te streven naar wijsheid? Wij dominicanen met ons studeren en contempleren. Misschien moeten we de boel de boel laten en gewoon “dom vooruit” leven. Of zo maar rustig wat mijmeren zonder al te veel te verwachten.
Ik denk dat we dan vergeten dat er staat: “De wijsheid zoekt naar wie haar waardig zijn.” Waardig zijn heeft voor mij te maken met een houding van aandachtigheid, omzien naar, eerbied, respect. Dat heb je niet, dat verdien je, door je zijn, door je manier van in het leven staan.
En hoe dat werkt, daar geeft die gelijkenis over de tien meisjes een goed voorbeeld van. Hoe goed heb je nagedacht, als je wel je lamp maar geen olie meebrengt. Hoe zorgvuldig ben je?
Het onverwachte gebeurt, de bruidegom laat op zich wachten.
Het onverwachte gebeurt altijd, ons hele leven door.
Je kunt je zaakjes nog zo goed op orde hebben, maar wie leeft, weet dat die orde een uiterlijk houvast is.
De boel kan zo overhoopliggen in je bestaan.
Ziekte, verlies, zorgen, het overkomt ons allemaal...
Hoe hou je dan je lamp brandend?
Waakzaamheid is geboden.
En dan bedoel ik niet de angst dat het verkeerd kan gaan.
