Vandaag is er veel te doen over AI, artificiële intelligentie. Zoals alle technologische ontwikkelingen biedt dit zeker mogelijkheden, maar er zijn duidelijk ook niet te onderschatten schaduwzijden.
Eén van de mogelijke valkkuilen van die ‘AI- chatbots’ is dat die de neiging hebben om je te ‘pleasen’, te behagen. Net als bij sociale media bestaat het gevaar dat je terechtkomt in een echokamer. Je wordt meer en meer bevestigd in je eigen visie.
Toegegeven, het is aangenaam om bevestigd te worden in wat we al wisten en dachten. Het is fijn om samen te komen met gelijkgezinden. Dat kan ook het geval zijn in onze parochies, verenigingen en bewegingen. Maar … als je elkaar in levenden lijve ontmoet kun je niet wegklikken als iets schuurt of irriteert. Ook Bijbellezen, bij voorkeur samen, is een oefening die ons kan behoeden van hokjesdenken.
Het verhaal dat we zonet hoorden staat bekend als de ‘parabel van de werkers van het elfde uur’ of, neutraler geformuleerd: ‘de parabel van de arbeiders in de wijngaard’.
Een parabel is een kort, symbolisch verhaal dat plaatsvindt in een realistische, dagelijkse setting. De parabels uit de evangelies komen wellicht het dichtst bij het taalgebruik van de historisch Jezus. De verhalen laten zien hoe nauwkeurig hij mensen en dingen heeft waargenomen.
Jezus moet over een bijzondere spreekvaardigheid hebben beschikt en hij hanteerde een taal die de dikke ijslaag van de menselijke onverschilligheid wil stukslaan.
De evangelisten hebben geprobeerd die verhalen min of meer in te passen in het verhaal van de gemeenschap waarvoor zij schreven. In het Matteüsevangelie is de boodschap dan vermoedelijk dat er geen onderscheid mocht gemaakt worden tussen de mensen van het eerste uur (die Jezus nog gekend hadden) en hen die later zijn toegetreden. Geactualiseerd: hoe lang al of hoe vaak je naar de parochiebijeenkomsten komt of hoe lang je al in de ‘raad’ zit mag niet spelen in een gelovige gemeenschap!
Zinvolle boodschap, maar een parabel laat zich niet herleiden tot één morele boodschap. Het verhaal blijft ons verder uitdagen.
Bijbelgeleerden geven aan dat de kern van Jezus’ prediking te maken heeft met het ‘Koninkrijk Gods’. Dat is er nog niet volledig … en lijkt soms heel veraf.
Maar wie kijkt met gelovige ogen ziet dat het wel degelijk een realiteit is.
Het staat op het punt helemaal door te breken. Je ziet het, hier en nu (hier en daar) dat laatsten eersten worden, dat de grootsten de kleinsten worden. Een wereld omgekeerd!
