Liturgische voorstellen

Jezus kwam ons Gods goedheid tonen. Hij liet zich daarbij helpen door mensen die Hem na aan het hart lagen. Hij stuurde hen uit om hetzelfde te doen als Hij, en gaf hun macht om zieken te verzorgen en om, wat het samenleven van mensen verpest, uit te zuiveren met Gods Geest van vrede, vreugde en geduld. Ook wij zijn vrienden van Jezus. Ook wij worden gezonden om te doen wat Hij ons voordeed. Ook ons gaf Hij kracht en mogelijkheden om die taak te volbrengen. Realiseren wij ons dat voldoende? Wat maken wij ervan in onze dagelijkse omgang met anderen?

Moge de Heer ons zegenen met vrede en met het licht van zijn Liefde opdat wij hier mogen samen zijn in de naam van + de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.

In het evangelie ontmoeten we een vader die Jezus smeekt om zijn doodzieke dochtertje te genezen. We ontmoeten ook een vrouw die al twaalf jaar last heeft van bloedingen en tevergeefs een fortuin heeft uitgegeven aan dokters. In dat meisje en die vrouw herkennen we alle mensen die niet voluit kunnen leven, om welke reden dan ook.

Bijna niets in het leven werkt zo verlammend als angst. Onder de druk van angst smelt alle veerkracht en geestdrift weg. Straks horen wij het verhaal over het stillen van de storm, het verhaal over Jezus als slapende roerganger en over leerlingen die het gevoel hebben er alleen voor te staan. Zeer herkenbaar in tijden van angst. En dan klinkt het: “Waarom zijn jullie zo bang? Hoe is het mogelijk dat jullie nog geen geloof bezitten?” Misschien omdat we de deur van ons hart op slot en grendel houden…