Sint Paulusparochie
In Antwerpen zoeken we wegen om de kerkelijke pastoraal ondersteunen.Dit doen we in de onder meer via de Sint-Paulusparochie.
De gemeenschap te Antwerpen is een jonge stichting met oude wortels. Al in 1243 vestigden de predikbroeders zich aan de oever van de Schelde.
Paters Dominicanen
Klooster van Sint-Paulus-Bekering
Veemarkt 3
2000 Antwerpen
Door de beperkte grootte van onze huiskapel is ons gemeenschapsgebed niet publiek. Wie toch met ons wil meebidden, kan dit op volgende momenten/plaatsen:
Elke woensdag:
17:00 uur: vespers in de Sint-Pauluskerk
Zondag:
10:30 uur: eucharistieviering in de Sint-Pauluskerk
Didier Croonenberghs
is pastoor van de Sint-Paulusparochie. Als provinciale overste reist hij onvermoeibaar de kloosters in België en Nederland af.
Francis Akkara
behoort tot de Indische provincie. Hij is prior (overste) van het klooster, lid van het pastoraal team van Sint-Paulus, en heeft een sterke pastorale betrokkenheid op de Vierde Wereld en de oudere inwoners van onze stad in rust- en ziekenhuizen. Daarnaast bekwaamt hij zich in de teken- en schilderkunst.
Dries Ghesquiere
werkte als missionaris in Congo en later als pastoor in Genk. Nu geniet hij van zijn pensioen en is steun en toeverlaat van zijn jongere confraters.
Justin Adriko
behoort tot de Congolese viceprovincie. Hij is coördinator van de federatie Antwerpen-Noord.
Anton-Marie Milh
is lid van het pastoraal team van Sint-Paulus en van dat van Knokke-Zoute. Als kerkhistoricus is hij verantwoordelijk voor de provinciale archieven. Daarnaast werkt hij in de studentenpastoraal.
Kiran Joy
behoort tot de Indische provincie. Hij is lid van het pastoraal team van Sint-Paulus en werkzaam als hoofdaalmoezenier in de Antwerpse haven. In zijn vrije tijd legt hij zich toe op muziek.
Naveen Rodrigues
behoort tot de Indische provincie. Na een tijd in Rotterdam, behoort hij nu tot de kloostergemeenschap van Antwerpen en zoekt er zijn weg in onze mooie stad.
In navolging van Sint Paulus – de patroonheilige van onze kerk en ons klooster – willen we missionair aanwezig zijn in de Antwerpen. We zoeken er wegen om de kerkelijke pastoraal ondersteunen.
“God is liefde” schrijft de heilige Johannes. Dat vat het hele evangelie samen. Terwijl hij zijn laatste momenten met zijn discipelen beleeft, nodigt Jezus hen uit om in de liefde te blijven, zoals zij in hem zijn gebleven. Dat is allemaal goed en wel, maar de huidige cultuur helpt ons niet om deze menselijke en goddelijke dimensie van liefde tot het einde toe te zien. In feite heeft onze samenleving de neiging om de termen om te draaien. We gaan van “God is liefde” naar “liefde is God”.
In het Evangelie van vandaag is er een zin die er voor mij echt uitspringt. “Ik geef mijn leven voor de schapen”. Wel vier keer herhaalt Jezus deze uitspraak in een of andere vorm. Wanneer we dit willen toepassen op ons eigen leven klinkt het ons nochtans misschien wat overdreven in de oren. Als een erg groot offer. Ons wordt continu verteld dat we toch ook vooral aan onszelf moeten denken, dat we ons eigen geluk moeten nastreven. Sla de afdeling zelfhulpboeken in de boekhandel er maar eens op na. En toch leren we uit het Evangelie, dat het precies het leven geleefd voor anderen is waarin Jezus ons voorgaat.
Tentoonstelling van Francis Akkara OP in de Saint-Pauluskerk in Antwerpen.
Na enkele weken volledige sluiting zijn de vieringen, bezoeken en activiteiten in de Sint-Pauluskerk in Antwerpen opnieuw opgestart.
De Sint-Pauluskerk in Antwerpen ondergaat een grote restauratie die in 2025 is begonnen en meerdere jaren zal duren. Tijdens deze werken blijft de parochie actief, maar sommige vieringen worden tijdelijk op andere plaatsen gehouden. Op dit moment is de kerk zelfs helemaal gesloten.